Haziran 14

Bir Agnostik Ateistin Çığlığı


Selamlar arkadaşlar çok ileti yazan bir üye değilim ancak yıllardır forumu ve siteyi ziyaret ederim. Size hikayemi anlatmak istiyorum ben 7 yaşımdan 13 yaşıma kadar her yaz kuran kurslarına yollandım arapçayı tecvitle okumayı ve bir çok duayı en iyi şekilde öğrendim. Neyse efendim 7 yaşımdan 12 yaşıma kadar da okulun kabadayılarından dayak yedim ve bu süre zarfından sonra bir arkadaşım beni bunların arasına soktu.

Yıllarca kabadayılardan dayak yiyen ben birden onlardan biri olmuştum. Çok değişik olaylar gördüm ve başıma çok şey geldi 14 yaşımda bu aşırı milliyetçi arkadaşlar tarafından sosyalist düşüncelerim yüzünden dayak yedim ve yüzüme bir faça atıldı. 14 yaşıma kadar o kadar şey gördüm ki anlatsam gerçekten şok olursunuz ve her anımda Allah’a dua ederdim ve en son o olaylardan sonra yerde kanlar içinde yatarken beni koruyacak kendimden başka kimse olmadığını anladım. Dinler hakkında bütün bulabildiğim kaynakları okudum ve hepsinin aynı olduğunu gördüm hiçbiri farklı değil di. Ve dünyada ki şiddete tanık olmuş biri olarak artık bütün inancımı kaybetmiştim. Ve artık kendimi daha iyi hissediyordum lisenin ilk yıllarında yobaz okulumda benim gibi olan bir arkadaş buldum şu anda en iyi arkadaşım ve birbirimizin gelişiminde çok önemli rollerimiz var bugün 17 yaşımdayım. Dinin bütün açıklarını görmüş ve dinlerden nefret etmeye başlamıştım ama ailem istediğinde yasini ezbere okuyorum beni hala müslüman sanıyorlar. Benimde içimde hep bir umut vardı bir gün onlara gerçeği anlatacağım diye. Ben bir metal hayranıyımdır sevgili forum üyeleri ve en sevdiğim gruplar biride Metallicadır tabikide. Master of Puppets albüm kapağını bilirsiniz, bir t-shirt almak istedim üzerinde de Master of puppetsin albüm kapağı var bunu sipariş vermesini istediğim kuzenim üzerinde haç işareti var gerekçesiyle isteğimi redetti. Bu arada bahsini ettiğim kuzenim eczacılık fakültesi bitirmiş kapalı olmayan biridir. Ve t-shirtün böyle olduğunu olduğunu herkese söylemiş. Olay oldu. Babanem ağladı, babam bağırdı, annem kızdı. vs. vs. vs.

Yani içimde olan umut, müthiş anlamlı Master of Puppets albüm kapağı sayesinde yok oldu. İyi ki yok oldu, inanmadığımı söylesem neler olacağını artık hayal bile edemiyorum. Bana t-shirt’i aldırmayarak kazandılar ama kendi oğullarını kaybettiler, beni asla tanımadılar ve ilk okulda yaşadıklarımıda bilmiyorlar beni asla tanımadılar ve asla tanıyamayacaklar, onlara istediklerini vereceğim ve üniversite için bu evden ayrıldığımda bir daha beni göremeyecekler ben her zaman uzlaşımcıydım ama ofansif ‘sevgi’ dini mensubu ailem bunu istedi ve aldı. Sadece bunu birine anlatmak istedim, yıllardır içimde olan en iyi arkadaşım dışında kimseye anlatamdığım bir yalnızlık içindeyim uzun mesaj için özür dilerim.

GodHatesUsAll,

agnostik.net

Reklamlar